27 May

Ընկ. Սարգիս Զէյթլեանի խօսքը՝ Փետրուար 1976ին, Լիբանանի քաղաքացիական պատերազմին, տեղւոյն պահակ տղոց նուիրուած ձեռնարկի մը առթիւ։

sarkis zeytlian

Փա՜ռք Ձեզի…

Կեանքի մէջ չկայ աւելի մեծ հաճոյք եւ երջանկութիւն, քան այն, որ մարդ արարք մը կը գործէ եւ ատով կը խանդավառէ իր շրջապատը: Չկայ աւելի գեղեցիկ զգացում, քան այն զգացումը, որ մարդ իր կեանքին մէջ զոհողութիւն կ՚ընէ, որպէսզի իր շրջապատին պատճառէ վայելքի այն պահը, գնահատանքի այն զգացումը, որ բոլոր գաղափարական գործերուն եւ նուիրումներուն ակունքն է: Եւ ատկէ ետք չկայ աւելի մեծ երջանկութիւն, քան այն ուրախութիւնը, որ մարդիկ միասին կ՛անցնեն:

Read More

28 Feb

Հաց Բերողն Ու… Գաղափարական Սովը

Արդէն 17 օրէ ի վեր «Հաց բերողը» հացադուլի մէջ է: Անոր Առողջական վիճակը օրէ օր կը վատթարանայ եւ արդէն իսկ հիւանդ մարմինը կը հիւծի շատ աւելի արագ քան կարելի է պատկերացնել: Ազգային Ժողովի պատգամաւորներ, քաղաքական դէմքեր, մարդկային իրաւանց հարցերով զբաղող մարդիկ, իրաւաբաններ, ընկերներ, հարազատներ եւ ընտանիքի անդամներ ամէն օր կը յորդորեն «Հաց Բերող»ին, որ հրաժարի հացադուլէն, որովհետեւ իր հիւանդ մարմինը շատ երկար չի դիմանար, մահը անխուսափելի է… Բայց «Հաց Բերող»ը կը մնայ անդրդուելի:

2016ի Յուլիսին, երբ խումբ մը զինեալներ գրաւած էին Էրեբունիի ոստիկանական գունդի կեդրոնը, Արթուր Սարգսեան անունով մարդ մը իր ինքնաշարժով ճեղքեց ոստիկանական պաշարման շղթան եւ սնունդ հասցուց 10 օրէ ի վեր այնտեղ գտնուող եւ «Սասնայ Ծռեր» անունով հանդէս եկող զինեալներու խումբին: Այդ օրէն ի վեր, Արթուր Սարգսեանը ստացաւ «Հաց Բերող» անունը եւ մինչեւ այսօր կը ճանչցուի իբրեւ այդպիսին:

Read More

23 Feb

Լափշինը, Հաց բերողը, եւ նեղ-ազգային հռետորաբանութիւնը

Կանխաւ նշեմ, որ Լափշինի ու “հաց բերող” Արթուրի պարագաները աւելի ընդհանրական խնդրի մը շուրջ խորհրդածելու համար դիտարկուող օրինակներ են պարզապէս. քննուող հարցը չի սահմանափակուիր անոնցմով։ Հարցը կը վերաբերի սփիւռքի մէջ տիրող քաղաքական հռետորաբանութեան (discourse), որ անշուշտ ունի Հայաստանի մէջ իր հակամասը (counterpart) որմէ կը սնուի։ Պարզաբանելու եւ յառաջանալու համար անցնիմ օրինակներուն։

Ընթերցողներուն ջախջախիչ, եթէ ոչ բացարձակ մեծամասնութիւնը տեղեակ է դեռ թարմութիւնը չկորսնցուցած Լափշինի դէպի Ազրպէյճան արտահանցմանեւ ձերբակալման լուրէն, ուստի չարժէր մանրամասնել։ Մեր բաղդատութեան համար կարեւորը պաշտօնական խօսնակներու, լրատուամիջոցներու, երիտասարդական-ուսանողական թէ այլ միութիւններու հաղորդագրութիւններու, ցոյցերու, համացանցային դաշտի մէջ եւ այլուր տեղ գտած լայն ու ընդարձակ անդրադարձն է այդ դէպքին. Դատապարտում եւ բողոքարկում՝ սպասուած, տեղին եւ արդար։ Բայց լրիւ անկե՞ղծ՝ պիտի հարցապնդենք շուտով։

Երկրորդ դէպքին մասին ստիպուած եմ սակայն աւելի մանրամասնութիւն փոխանցելու, քանի որ հաւանաբար կան ընթերցողներ որոնք լաւագոյն պարագային անբաւարա՛ր տեղեկութիւն ունին այդ մասին – եւ ահա այստե՛ղ թաղուած է շան գլուխը։ Յուլիսեան վերջին դէպքերու ընթացքին Հայաստանի քաղաքացի Արթուր Սարգսեանը, նախապէս գրեթէ անյայտ դէմք, սնունդով բեռնուած իր ինքնաշարժով ճեղքած էր ոստիկաններու պատնէշը ու մուտք գործած «Սասնա ծռեր» զինուած խումբի կողմէ գրաւուած ոստիկանութեան գունդի տարածք, պարզապէս ուտելիք հասցնելու համար սնունդէ զուրկ մնացած ապստամբներուն։ Իր այս աքթին համար “հաց բերող”ը կալանքի տակ մնաց աւելի քան հինգ ամիս, սակայն 30 Դետկեմբերին ազատ արձակուեցաւ դատախազութեան կողմէ հետեւեալ բացատրութեամբ.- «Հիմք ընդունելով բժշկական կոնսիլիումի եզրակացությամբ Ա.Սարգսյանի մոտ ախտորոշված հիվանդությունը, որը նվազեցնում է նրա կողմից քննությունից խուսափելու, նոր հանցանք կատարելու հավանականությունը, վերջինիս նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը» Արդարեւ, Սարգսեան ունի առողջական այնպիսի լուրջ խնդիրներ, որոնց ներկայութեան պարագային ամբաստանեալ մը պէտք չէ մնայ բանտային պայմաններու մէջ, նաեւ ըստ Հայաստանեան օրէնքի։ Այս գծով Սարգսեանի ու իր փաստաբաններու դիմումները մնացած էին ապարդիւն, բայց ի վերջոյ Մարդու Իրաւունքներու Եւրոպական Դատարանի միջամտութենէն քանի մը օր ետք դատախազութիւնը զիջեցաւ, հաստատելով Սարգսեանի առողջական վիճակի բանտային պայմաններու հետ անհամատեղելիութիւնը։ Նորութիւնն այն է սակայն, որ Լափշինի արտայանձնումէն ընդամէնը երկու օր ետք, Փետրուար 9ին, անակնկալօրէն դարձեա՛լ ձերբակալուեցաւ Սարգսեան։ Դատախազութեան հիմնական բացատրութիւնն այն էր, որ Սարգսեանի հիւանդութիւնը չի դասուիր կալանքի պատիժը կրելու խոչընդոտող ծանր հիւանդութիւններու շարքին։ Այս բացատրութիւնը բացայայտօրէն կը հակասէ նոյն դատախազութեան կողմէ մօտ ամիս մը առաջ Սարգսեանի ազատ արձակման վերաբերեալ տրուած բացատրութեան։ Դեռ չենք խօսիր դատը այսքան ուշացնելով ամբաստանեալ մը – ա՛յդ ալ վատառողջ – կալանքի տակ պահելու սկզբունքային անարդարութեան մասին։ Դարձեալ ձերբակալուելէն ու դատապարտեալներու հիւանդանոց տարուելէն ետք “հաց բերող”ը յայտարարած է հացադուլ, ու արդէն շաբաթէ մը աւելի է որ կը մնայ առանց հացի, ինչ որ շատ կտրուկ ազդեցութիւն ունի իր առողջական վիճակին վրայ, ինչպէս կ՚ահազանգեն իրաւապաշտպանները։ Այսքան որպէս լրատուութիւն. չեղածին տեղ. աւելիին համար կարելի է անձնապէս պրպտել։ Ի՞նչ տեղ շնորհուեցաւ այս հարցին մեր հռետորաբանական դաշտին մէջ։ Ամէնէն անկողմնակալ եւ կրաւորական միջոց՝ լրագրութիւ՛նը անգամ չանդրադարձաւ այս խնդրին, ալ չեմ նշեր աւելին։

Կրկնելով, որ “Հաց Բերող”ինը մէ՛կ օրինակ է միայն, ամէնէն հրատապը հաւանաբար, եւ որ բազմաթի՛ւ եղած են այս տարիներու ընթացքին եւ այսօր Հայաստանի մէջ քաղաքական հալածանքները, քաղաքական բանտարկեալները, ծեծերն ու խոշտանգումները, տարրական մարդկային իրաւանց բռնաբարումը դատաիրաւական եւ քրէա-օլիկարխեան համակարգերու զուգահեռ գործունէութեան ներքոյ, հարց տանք. Ի՞նչ ուշադրութեան արժանացած են այս բոլորը սփիւռքեան հիմնական առանցքի եւ անոր Հայաստանեան հակամասի (counterpart) քաղաքական հռետորաբանութեան մէջ (դեռ ձգե՛նք նոյնիսկ գործնական երեսը)։ Գրեթէ ոչ մէկ։ Բացակայութիւն, քար լռութիւն։

Վերադառնալով Լափշինեան հարցին, կարելի է տեսնել որ երեւոյթի դատապարտման ալիքին մէջ իրաւացիօրէ՛ն տեղ կը գտնէ մարդկային տարրական իրաւունքներու՝ տեղափոխման ազատութիւն, լրագրողական իրաւունքներ, ինքնորոշման իրաւունք, եւայլնի հռետորաբանութիւնը։ Իրաւացիօրէն, այո, բայց ոչ անկեղծօրէն։ Ապա թէ ոչ ու՞ր էր աղաղակող այդ մեծ բանակը ի տես հաց բերողի մարդկային իրաւունքներու ոտնահարման, ու՞ր էր անկէ առաջ Հայաստանի մէջ իրագործուած մարդկային իրաւանց բազում եւ կոպտագոյն խախտումներու ժամանակ։

Հարց կը ծագի. Մարդկային իրաւունքներ, ազատութիւն, արդարութիւն, պարզապէս ազգային քաղաքականութեան ծառայեցուող գործիքնե՞ր ու միջոցնե՞ր են ուրեմն. Հրատապ հարց եւ “սկզբունք” կը դառնան ու մեր հռետորաբանութեան մէջ կը յայտնուին միայն երբ Ազրպէյճանի՞ կամ Թուրքիո՞յ մէջ կ՚ոտնակոխուին։ Փաստօրէն ժողովրդավարականայս սկզբունքները կորսնցուցած են գաղափարականանշեղ հենասիւներու իրենց երբեմնի հանգամանքը. ընդունինք այլեւս։ Արժանացած են շատո՛նց արդէն փոշոտ դարակներու մէջ մոռցուած ընկերվարութեան ու ձախականութեան ճակատագրին։

Ժամանակակից հռետորաբանութիւնը ուրեմն – ալ չե՛նք խօսիր գործնականին մասին – փաստօրէն խզած է իր կապերը ազգային նկատուողէն անդին եղող արժէքներուն հետ։ Ցեղասպանութեան ճանաչումէն, անոր դրժումի քրէականացումէն, Արցախէն, Թուրքիայէն, Ազրպէյճանէն, Լափշինէն ու Սաֆարովէն անդին չերթար, ցաւօք։ Նեղ-ազգային է ու վերջ։ Անկէ անդին կա՛մ չկայ, կա՛մ եթէ կայ՝ ապա նեղ-ազգայինին ծառայեցուելու համար միայն. այսինքն կե՛ղծ։ (ինքնին այդ ազգայինին բնոյթին, խորքին ու ընկալման մասին ալ կարելի է շատ երկար գրել։ Բաւարարուիմ յուշելով, որ “գաղափարական”ին ու “կաղապարական”ին միջեւ գոյութիւն ունի որակական յստակ տարբերութիւն։)

Հռետորաբանական այս բացէն ամէնէն անմիջականօրէն ազդուողը երիտասարդութիւնն է անշուշտ, նոր սերունդը։ Բնական հետեւանքները երկուք են. Կամ աշխարհահայեացքի խիստ սահմանափակում, գաղափարական ճահճացում (իմա՛ կաղապարականութիւն) դէպի սին ծայրայեղականութիւն երթալու յայտնի վտանգներով, եւ կամ՝ արթուն, յառաջադէմ, քննական մտքի տէր անհատականութիւններու պարագային՝ խրտչում, ինքնամեկուսացում եւ հեռացում։ Երկուքի պարագային ալ հաւաքականութիւնն է կորսնցնողը անշուշտ։

Ընկերային արդարութեանց ու մարդկային իրաւանց հարցը անշուշտ չի սահմանափակուիր Հայաստանով (ոչ իսկ հայութեամբ)։ Բայց ի մասնաւորի Հայաստանեան իրադարձութիւններու նկատմամբ հռետորաբանական-քաղաքական այս բացը իր չափով կ՚ուշացնէ հայաստանեան այդ խնդիրներու լուծումը. Այստեղ, ահա, ազգային ու մարդկային հարցերը կը միաձուլուին։ Չէ՞ որ Հայաստանի Հանրապետութիւնը ներքին քաղաքական հալածանքներով ու ընկերային անարդարութեամբ կը վնասէ ինքզինքին աւելի՛ քան Լափշինեան պատահարները։ Չէ՞ որ կ՚արժէզրկուի պետութիւնն ինք միջազգային քաղաքական գետնի վրայ. Արտաքին գետնի վրայ ի՞նչ մարդկային իրաւունքներու յարգում կրնայ պահանջել պետութիւն մը որ իր սահմաններէն ներս կ՚ոտնակոխէ այդ իրաւունքները։

Կը մնայ հասկնալ պատճառն այս բոլորին։ Կամ այն է, որ իսկապէս նեղ է քաղաքական առաջնորդութեան աշխարհահայեացքը, արժէքային համակարգը, մտահոգութիւններու դաշտը. Կամ ալ այն, որ քաղաքական տուրք է որ կը տրուի այս լռութեամբ ու համրութեամբ։ Եթէ առաջինն է պարագան՝ բաներնիս շատ բուրդ է, ինչպէս կ՚ըսէ առածը, եթէ ոչ՝ բանը բանէն անցած արդէն։

Եթէ երկրորդն է, քաղաքական տուրք, ապա հանուն եւ ի գին ինչի՞։

Հանուն մարդկային տարրական իրաւունքները ոտնահարել շարունակող գործընկերներու բերելիք, իշխանական թէ նոր-ընդդիմական զորպայա-օլիկարխեան երեսփոխանական թեկնածուներու բերելիք “բարեփոխուող Հայաստանի՞ն”։

ի գի՛ն ինչի՞։

Ի գին ՀՀ քաղաքացիներու մարդկային իրաւունքներու անտեսումի՞ն, ժողովուրդի հաւելեալ յուսալքմա՞ն, արտագաղթի շարունակութեան ու երկրի անվտանգութեան խնդրի խորացմա՞ն։ Ի գին նեղ-ազգայնական հռետորաբանութեան մը ներքոյ սփիւռքեան նոր սերունդի գաղափարական սահմանափակումին ու կղզիացմա՞ն։ Ի գին ափ մը յառաջադէմ եւ գաղափարական երիտասարդութեան մեզմէ վանումին, օտարումի՞ն։ Ի գին սկզբունքային եւ բարոյական ինքնախորտակմա՞ն։ Ի գին գաղափարական ինքնուրացութեան եւ ինքնադրժմա՞ն վերջապէս։

19-02-2017 – Հրակ ՓԱՓԱԶԵԱՆ

 

12 Feb

«Բարի մամա» Կազմակերպություն

 

Երբևիցե փորձել եք ողջ տարի 4 պատից գրեթե դուրս չգալ?

Իսկ պատկերացրեք, որ այդպես է ոչ թե մեկ, այլ շատ տարիներ շարունակ: Պարզապես այն պատճառով, որ դու հաշմանդամ ես, չես կարող և չունես ոչ մի գնալու տեղ: Չունես ընտանիք, տատիկ-պապիկ, բարեկամներ: Դու բոլորովին միայնակ ես, ապրում ես մանկատանը…

“Բարի մաման” կազմակերպում է մանկատան և հաշմանդամություն ունեցող երեխաների 5 օրյա հանգիստ Հայաստանի գեղատեսիլ վայրերից մեկում:

Փոքրիկները կունենան հնարավորություն կունենան փոխել առօրյան, հանգստանալ, վայելել մաքուր օդը և ընտանեկան ջերմությունը, որը նրանց սիրով կտա «Բարի մամայի» կամավորների թիմը:

Մեկ երեխայի ծախսը կկազմի 125 եվռո /տեղափոխում, սնունդ, կացություն և նվեր/:

Միացեք մեզ, միասին երջանկացնենք երեխաներին:

«Բարի ամառ» ծրագրի նախորդ տարվա նկարները կարող եք տեսնել «Բարի մամայի» ֆեյսբուքյան էջում:

Հաշվեհամար` 1510012404400100 (Araratbank) Ստացող` Ադուլյան Մարինե, “Բարի մամա” ՀԿ նախագահ Arca: 4375130100012784 Idram – 770123970 / հնարավոր է փոխանցում կատարել ցանկացած տերմինալից կամ վճարային ապարատներից՝ գտնելով դրամական համակարգեր կամ փոխանցումներ բաժինը, այնուհետև Idram և կատարել փոխանցում նշված համարին/ Հեռ.` +37455 25 79 00

 

 

 

05 Aug

Համակողմանի Հոգատարութիւն, Սարգիս Զէյթլեան – Դրօշակ – 1982 – թիւ 15

Չարաչար կը սխալին բոլոր անոնք , որ կը կարծեն , թէ Խորհրդային Սփիւռքի ազգայնօրէն եւ կազմակերպօրէն անմխիթար վիճակը , հետեւաբար նաեւ՝ անոր սպառնացող ապազգայնացման ու ձուլման վտանգը հրատապ բնոյթ չունի , գոնէ անմիջական չէ կամ առնուազն ենթադրուածին չափ ծանրակշիռ հանգամանք չի պարզեր ներկայիս :

Ընդհակառա՛կն : Ո՛րքան տարիները կ՛անցնին , դամոկլեան սուրի պէս Խորհրդահայ Սփիւռքի գլխուն կախուած այլասերման ու ազգաձուլման այս վտանգը ա՛յնքան աւելի ծանրակշիռ բնոյթ եւ նո՛յնքան աւելի տագնապալի տարողութիւն կը ստանայ , մանաւա՛նդ մեր օրերուն եւ նոյնինքն խորհրդային աղբիւրներու իսկ վկայութեամբ :

Համակողմանի Հոգատարութիւն
(Խորհրդահայ Սփիւռքի Նկատմամբ)
Սարգիս Զէյթլեան (խմբագրական) , Դրօշակ ,1982 , թիւ 15 :

sarkis zeytlian

23 Jul

Սարգիս Զէյթլեան « Նացիական Թուրքիոյ դարպասումը »

Ինչպէս ծանօթ է , քեմալական Թուրքիա , իր հիմնադրութեան օրերէն սկսեալ , արեւմտականացման կամ աշխարհիկացման իր հռչակաւոր ռազմավարութեան բերումով , միշտ անտես առաւ , արհամարհեց եւ հեռու մնաց թէ՛ Միջին Արեւելքի իր դրացի՝ յատկապէս արաբական երկիրներէն եւ թէ առհասարակ իսլամական աշխարհէն :

Read More

18 Jul

Հայ լեզուի եւ մշակոյթի միութիւն ու միասնականութիւն – Սարգիս Զէյթլեան

Հայ լեզուի եւ մշակոյթի միութեան ու միասնականութեան ճամբուն վրայ հիմնական կարեւորութիւն ունի աւանդական ուղղագրութեան վերականգնումը եւ բովանդակ հայ ժողովուրդը , իր բոլոր խաւերով ու հատուածներով , աւելի քան յիսուն տարիէ ի վեր կը սպասէ , որ հայրենի իշխանութիւնները անդրադառնան գործուած աղիտալի սխալին եւ օր առաջ սրբագրեն 1922-ին , զուտտ կուսակցական եւ ՀԱՅՕՐԷՆ ՄԵՐԺԵԼԻ դիտումներով , ստեղծուած ու գործադրուող եւ Աբեղեանական ՅՈՐՋՈՐՋՈՒՄԸ կրող ՍԽԱԼԱԳՐՈՒԹԻՒՆԸ :

….Այս իրողութեան առընթեր , կարծես չէր բաւեր , որ երկու հայերէն ունէինք,_ արեւմտահայերէն եւ արեւելահայերէն : Չէր բաւեր , որ ունէինք երկու գրականութիւն,_ արեւելահայ եւ արեւմտահայ : Հայաստանեան ուղղագրական գրութեան հաստատումով , ունեցած եղանք նաեւ երկու ուղղագրութիւն,_ հայաստանեան եւ աւանդական :

ԱՅՍ ԵՐԿՈՒՈՒԹԻՒՆԸ ԴԷՄ Է ՀԱՅ ԺՈՂՈՎՈՒՐԴԻ ԳԵՐԱԳՈՅՆ ՇԱՀԵՐՈՒՆ : Դէ՛մ է մէկ ու միասնական հայութեան ստեղծման : Դէ՛մ է մանաւանդ մէկ ու միասնական հայ մշակոյթի բնականոն զարգացման , հետեւաբար նաեւ հայ հոգիի միութեան կենսական սկզբունքին :
Լեզուական միութիւնը , որուն անբաժան մէկ երեսը կը կազմեն ուղղագրութեան միութիւնն ու միօրինակութիւնը , վէմը կը կազմէ ՀԱՅ ԱԶԳԱՅԻՆ ՄԻՈՒԹԵԱՆ : Առանց լեզուական միութեան , ուշ կամ կանուխ , կը խախտի նաեւ ազգային միութիւնը իր հիմին մէջ : Ազգերու կեանքին մէջ այս է կանոնը բնական :

Արդ , ինչո՞ւ մոռացութեան տալ բնական կանոնը եւ յամառիլ կեանքի մէջ կիրարկել արուեստական կանոնը : Ինչո՞ւ մանաւանդ այս օրինակը գայ մեզ հայրենիքէն : Բոլո՛ր ժողովուրդներու կեանքին ու պատմութեան մէջ , հայրենիքը միութեան , միաձուլման ազդակ է եւ ոչ թէ հակառակը : Ինչո՞ւ Հայաստանը ազդակ դառնայ երկփեղկման ու տարանջատման , մանաւանդ լեզուական ու մշակութային ճակատին վրայ :

Սարգիս Զէյթլեան , Դրօշակ , 1970 , թիւ 47:sarkis zeytlian

15 May

Հայրենադարձութեան կոչ – Դէպի երկիր

Արդէն քսանհինգ տարի է որ անկախ պետութիւն ունինք  , քսաներկու տարիէ ի վեր ազատագրուած Արցախ ունինք : Միասնաբար երկու հայկական հանրապետութիւնները կը կազմեն մօտ 40,000 ՔՔՄ , ուր միմիայն մօտ 2-3 միլիոն մարդ կը բնակի:

Ընկերային եւ տնտեսական վատ պայմաններուն պատճառաւ Հայաստանի մէջ արտագաղթը մագլցողական աճ կ՛արձանագրէ տարուէ տարի  , իսկ հայութեան աւանդական գաղութները կը նօսրանան միջին եւ մերձաւոր արեւելքի թոհուբոհային համապատկերով  , ու դէպի արեւմուտք գաղթի հոսքը սփիւռքին դիմագիծը կը փոխէ :

Ընթացիկ իրավիճակը եթէ նոյն թափով շարունակուի յառաջիկայ տարիներուն , ապա հայրենիքը ա՛լ աւելի պիտի աղքատանայ , պիտի հայաթափուի , օրինական աւազակապետերու ճիրաններուն մէջ աւելիով պիտի տուայտի , եւ ,Աստուած չընէ, երբեմնի ռուս դիւանագէտ Լոբանով-Ռոստովսկիի «Հայաստանն առանց հայերու» նախագիծը պիտի իրականանայ :

Միւս կողմէն , ի՞նչ իմաստ ունի մինչեւ վերջ պարծենալը հզօր սփիւռքով , երբ սփիւռքը ի բնէ լուծուող էութիւն մըն է : Վերջ ի վերջոյ սփիւռքը դատաւարտուած է ձուլուելու : Ասիկա գիւտ մը չէ , այլ պատմութենէն եւ գիտութենէն վկայուած իրականութիւն է :

Ամերիկայի Միացեալ Նահանգներու , Քանատայի , Ֆրանսայի , Աւստրալիո յ մէջ հայապահպանումն է մարտահրաւէրը : Այդ տեղերը հայկական եկեղեցի , դպրոց եւ ակումբ յաճախելով մարդիկ կը պահեն իրենց հայութիւնը : Բայց մինչեւ ե՞րբ : Օտար լեզուներու ազդեցութեամբ , կէս-կատար հայերէն խօսելով այսօրուան հայ երիտասարդները ի՞նչպէս հայաշունչ պիտի պահեն իրենց յաջորդները :

Առ այդ , հայ ժողովուրդը պէտք է ճակատագրական քայլի դիմէ իր էութիւնն ու գոյութիւնը երաշխաւորելու համար :

Ռազմավարական լաւագոյն միջոցը հայրենադարձութիւնն է :

Դէպի երկիր :

Կոչ կ՛ուղղենք բոլոր մեծահարուստ հայերուն , կուսակցութիւններուն , բոլոր ազգանուէր առաջնորդներուն՝ գլխաւորութեամբ Արամ Ա. Կաթողիկոսին , եւ բոլոր անոնց , որոնք շահագրգռուած են հայութեան անվտանգութեամբ , որ ստեղծուի հայրենադարձութեամբ զբաղող հիմնադրամ մը :

Հայրենադարձութիւնը անհրաժեշտութիւն կը նկատենք :

Աշխարհի չորս կողմէն հայեր պէտք է հաստատուին Հայաստան ու Արցախ :

Մեծահարուստ հայեր պէտք է ամէն գնով ներդրումներ ընեն Հայաստանի եւ Արցախի մէջ :

Եթէ սփիւռքի ղեկավար մարմինները երաշխաւոր կանգնին հայրենադարձութեան , ապա սփիւռքին դրամները կորզող իշխանաւորները առաջուան պէս չեն կրնար կամայական եւ սանձարձակ ըլլալ : Մէյմը որ սփիւռքը՝ քաղաքական հովանաւորութեամբ , հսկայ մարդուժով, նիւթական ուժով եւ կազմակերպուածութեամբ Հայրենիք մտնէ , ա՛լ Հայրենիքի մէջ իրերու դրուածքը պիտի փոխուի : Այն ատեն է որ սփիւռքը կը դադրի կթան կով ըլլալէ , հիւր ըլլալէ մեր հայրենիքէն ներս :

Հայրենիքի մէջ գործարաններ պիտի բացուին , տնտեսութիւնը պիտի զարգանայ , Գիւմրին պիտի շէննայ , Արցախի բնակչութիւնը պիտի աճի , սահմանային գիւղերը պարապ պիտի չմնան , հայոց բանակը աւելիով պիտի հզօրանայ :

Արեւելահայերէնին կողքին՝ կորսուելու սպառնալիք դիմագրաւող արեւմտահայերէնը պետական լեզու պիտի դառնայ :

Այս երազանքը ազատ , անկախ ու միացեալ Հայաստանի նախագաղափարը պիտի ըլլայ :

Ուրեմն՝ ժամը հասաւ , որ հայրենադարձութիւնը համազգային ռազմավարութիւն դառնայ :

Դէպի երկիր :

2016 – ԲԱԶԷ

ԴԷՊԻ-ԵՐԿԻՐ

23 Jul

Առանց աւելորդաբանութիւններու – Լիզպոնի հինգ

lisbon 5

Ինչպէս ամէն տարի՝ Յուլիս ամսուն աւարտին, Լիզպոնի հինգի գործողութեան առիթով, հաւանական է, որ այս տարի ալ հրապարակային մեծ-մեծ լոզունքներ ու գեղարուեստական պոռոտախօսութիւններ լսենք ու կարդանք :

Մեր՝ մարտիրոսացած արդարութեան հնգեակը իր անձնազոհութեամբ էր, որ հայրենիքի ու ազգութեան հանդէպ իր սէրը արտայայտեց՝ պայթեցնելով արդէն շատոնց խլացած արեւմուտքին ականջի թմբուկը: Անոնց գործողութեան պատգամը եթէ մէկ կողմէն՝ ուժի ցուցադրութիւն էր, միւս կողմէն՝ սուրբ դատի մը , սուրբ գաղափարի մը հաւատալու արտացոլացումն էր :

lizbon5Արդեօք ո՞ւր է այդ սրբութիւնը այսօր: Ո՞ւր է ամէն ինչ գերադասող՝ հայրենիքի ու ազգութեան սէրը : Միայն պատերազմի ու վտանգի տա՞կ արդիւնք կու տայ անիկա:

Լիզպոնի տղաքը չնահատակուեցան , որպէսզի համատարած հատուածապաշտ մտայնութիւնը միմիայն Յուլիս 27-ի գիշերը՝ զգաստութեան գալով, սեւ շապիկներով՝ հերոսներու պաշտամունքի արարողակարգով փոխարինուի:
Դաշնակցութեան դիցարանի հնգեակը իր արարքով անխիղճ էր՝ ուրիշին համար, բայց բոլորանուէր ու գթասիրտ՝ մեզի համար:

Հիպոկրիտական հնչողութիւն կ՛ունենայ գթասրտութեան ու բոլորանուիրութեան հակադրուող վարքի տէր անձանց փառաբանական ելոյթը այս առիթին: Հետեւաբար՝ քուէապաշտ, հատուածապաշտ, լոզունքապաշտ, աթոռապաշտ, շահամոլ, սմսեղուկ ու լիրբ բանբերները թո՛ղ խնայեն իրենց դաստիարակիչ ու հռետորական տողերը :

Եկէք՝ մոմ վառելով, նահատակաց ուխտը անձայն վերանորոգելով ու աւելորդաբանութիւններէ զերծ մնալով նշենք Արդարութեան հինգ մարտիկներուն նահատակական պսակը :

22 Jun

« Like-ի երեւոյթը » Հրայր Եսայեան

2009-ին Ֆէյսպուքը like կոճակի դրութիւնը աւելցուց : Անկէ առաջ ֆէյսպուքի յղումներուն(posts) տակ մեկնաբանութիւններով կ՛արտայատուէր արձագանգը(feedback) : Like-ի ներմուծումէն ետք ընկերային ցանցերու մէջ մարդոց գործառնութիւնները որոշ փոփոխութիւն կրեցին:

Read More